Informujemy, że w celu ułatwienia śledzenia rozwoju debaty wypowiedzi poszczególnych uczestników są umieszczany na pierwszej pozycji według zasady od głosu najnowszego do inicjującego dyskusję listu ZG STO z dnia 13 grudnia 2008 r.

W moim liście Do Koleżanek i Kolegów Członków STO znalazła się nieprawdziwa informacja, jakoby IX Zjazd Delegatów „odwołał” Prezesa Wojciecha Starzyńskiego.
W rzeczywistości Zjazd nie wybrał Wojciech Starzyńskiego na kolejną kadencję. Za nieścisłość przepraszam.

Dokonanie zmiany na stanowisku Prezesa ZG STO przez IX Zwyczajny Zjazd Delegatów to doniosła i ważna decyzja. Odwołany został Prezes, który nie tylko pełnił swoją funkcję przez wiele kadencji. Prezes Wojciech Starzyński był motorem budowy szerokiego ruchu obywatelskiego na rzecz oświaty, który doprowadził do powstania niepublicznego szkolnictwa. Miał olbrzymie zasługi na polu uspołecznienia oświaty w Polsce. Kierował Stowarzyszeniem w niezwykle trudnym czasie i doprowadził do stworzenia sieci 150 placówek oświatowych na terenie całego kraju.

Z drugiej strony, niezależnie od działań STO, jesteśmy świadkami systematycznego degradowania systemu oświatowego w Polsce. Pod pozorem „upowszechnienia średniego wykształcenia” dokonała się dewaluacja matury i innych certyfikatów. Przez radykalne cięcia programowe obniżono poziom wykształcenia młodych obywateli. Dotyczy to nie tylko przedmiotów ścisłych, ale również języka polskiego i historii. Liczbę godzin nauczania chemii, fizyki i biologii ograniczono do poziomu uniemożliwiającego przekazanie młodzieży elementarnej wiedzy o świecie. Kładąc nacisk na tak zwane „kompetencje”, zrezygnowano z wymagania od uczniów rzetelnych wiadomości. Ukuto pojęcie „humanisty” jako osoby niezdolnej do opanowania podstawowej wiedzy z zakresu matematyki i innych przedmiotów ścisłych.

Wypowiedź usunięta z zapisu debaty na prośbę autora.

Wypowiedź usunięta z zapisu debaty na prośbę autora.

Wypowiedź usunięta z zapisu debaty na prośbę autora.

Propozycje zmian statutowych:

Z dużą uwagą wsłuchuję się w głosy debaty poświęconej przyszłości STO. Płyną z różnych środowisk i wyrażają różne czasami skrajne opinie. Mają jednak jedną wspólną cechę, którą jest troska i niepokój o przyszłość stowarzyszenia. Pod koniec lat osiemdziesiątych, gdy powstawały pierwsze szkoły STO, cel był jasny. Stworzenie szkół, w których nauczanie będzie nowoczesne, przyjazne uczniom, przystosowujące młodych ludzi do funkcjonowania w tworzącej się nowej rzeczywistości. Głównym zadaniem było i mam nadzieję, że nadal jest i będzie wychowywanie twórcze, zachęcające do zdobywania wiedzy, rozwijające osobowość człowieka, budowanie warunków wyzwalających w młodzieży chęć do zdobywania wiedzy w szkołach im przyjaznych i dawanie im do ręki odpowiednie narzędzia. O tym mówi Deklaracja Programowa STO, która mimo że uchwalona dwadzieścia jeden lat temu, nic nie traci na swojej wartości. Czasami odnoszę wrażenie, że część z nas o niej nie pamięta, a być może nawet nie zna jej treści. Może warto do niej zajrzeć i przypomnieć sobie co zawiera. Jest, moim zdaniem, ciągle aktualna i warto co jakiś czas do niej wracać.

Ten tekst miał się odnosić do wymiany zdań między Jerzym Hardie-Douglasem a Prezesem Starzyńskim. Trochę czasu i innych wątków w debacie od tamtej pory upłynęło – ale poruszone problemy są chyba nadal aktualne. Więc pozwolę sobie na parę słów spóźnionego komentarza.

W ciągu ostatnich dwóch lat dosyć archaiczna, jeśli chodzi o formę, a jednocześnie, co podkreśla wielu czytelników, interesująca w treści Edukacja i Dialog, została przekształcona w miesięcznik nie mający żadnego odpowiednika na polskim i europejskim rynku wydawnictw edukacyjnych.

Przez wiele lat Społeczne Towarzystwo Oświatowe odgrywało znaczącą rolę w kreowaniu rozwiązań ustawowych, przybliżających polską oświatę do standardów obowiązujących w demokratycznym świecie.

• regulacje prawne dotyczące procedur zakładania, prowadzenia i nadzorowania szkół niepublicznych;
• zagwarantowanie równorzędnych „przywilejów”, wynikających ze specyfiki zawodu, nauczycielom szkół publicznych i niepublicznych (min uprawnienia emerytalne, stopnie awansu zawodowego, nagrody i odznaczenia resortowe);
• wyposażenie rad rodziców w szkołach publicznych w realne możliwości wpływania na szkołę ich dzieci.

Wielce Szanowny Panie Prezesie,
Szanowni Państwo,

bardzo dziękuję za niezwykle uważną analizę stanu i perspektyw STO. W mojej opinii wnioski, jakie w jej świetle przedstawia Pan Prezes, są w pełni uzasadnione i dobrze służą rozwojowi naszego Stowarzyszenia. Mam nadzieję, że najbliższy Zjazd podejmie uchwały, które będą nimi podbudowane.

Szanowni Państwo,
na przełomie listopada i grudnia br., na spotkaniach regionalnych środowisk STO (w Warszawie, Poznaniu, Gdańsku, Częstochowie i Białymstoku) rozmawialiśmy o istotnych sprawach nurtujących stowarzyszenie. Odwołując się do doświadczeń historycznych i debaty zapoczątkowanej listem ZG STO z 13 grudnia 2008 r. staraliśmy się znaleźć odpowiedź na pytania: co dalej z STO?; w jakim kierunku powinniśmy zmierzać?; jakich ewentualnych rozwiązań statutowych wymaga nowa sytuacja, w którą wkraczamy?

Szanowny Panie Jerzy,

cieszę się z Pana listu skierowanego do członków Społecznego Towarzystwa Oświatowego. Mam nadzieję, że będzie on ważnym elementem debaty nt. przyszłości naszego środowiska, pobudzającym do refleksji i dyskusji.

Drogie Koleżanki i Koledzy,
Zbliża się Walny Zwyczajny Zjazd Delegatów Społecznego Towarzystwa Oświatowego. Zgodnie ze statutem STO, zjazd odbywa się raz na 3 lata, ma charakter sprawozdawczo-wyborczy i jest najwyższą władzą Stowarzyszenia. Jako najwyższa władza ma praktycznie nieograniczone uprawnienia. Powołuje nowe władze i może nakreślić nowe kierunki działania Stowarzyszenia. Może też zmieniać naszą stowarzyszeniowa „konstytucję”, jaką niewątpliwie jest Statut Stowarzyszenia.